Eg sit i ein slags song

Ein song skrive av Ole Paus, Odd Børretzen og Odd Nordstoga, saman. Jo no skal du høyre. Det både regnar og snør. Livet er lekkert men dagen er noko drit. I morgon vert neppe betre, og då byrjar det jo å bli eit liv dette her – kor mange dagar i strekk kan ein ha utan at det endar opp som ei veke, eit år, eit liv? Kvar dag må vel igrunn vera ei glede dersom livet skulle vera berre lekkert? Her finst raudvin innabords, men brisen er berre utanpå – verknaden står mot alle hensiktsmessige bruksreglement i raudvinsføreskriftene, og eg sitt tilbake ganske tam og hjelpelaus her eg kikkar ut i regn/snjonatta, med noko raudvin inni og ikkje noko raudvin att utanfor. Og fortsatt er det kaldt på beina. Og elden han brenn, men det må vera eit godt stykke herifrå for det verken varmar eller lyser nokonstad. Skulle det bli betre no så hadde grisane til naboen sett i å hyle óg, på gamle Frank-låtar. Dog eat dog. Eat cat too? Ikkje veit eg, veit du. Men ein gong lyt vel bli den siste, så kvifor sitja der og venta på at ein skal kaste bort sjansen så mange gonger i mellomtida? – Vern om dine tøfler, ære din bar og ditt hor.