Altså. Dei som er nokolunde opplyste (dvs dei som ikkje begrensar litteraturutvalet sitt til donald eller pondus på nr.2) har truleg fått med seg at me nyleg har lagt ein satans kabel. Ikkje nok med det, men me har lagt ein kabel til England. Det er tider når eg skulle ønske me hadde lagt ein durabelig kabel PÅ England, men dette får halde for no. Joda, denne kabelen, eller slangen, eller røyret eller – ormen, om du vil (kjært barn…), er omtrent som eit omvendt sugerøyr. Det er ein pumpekabel. Gjennom denne kabelen så kan det pumpast 20 milliardar kubikkmeter (standard kubikkmeter, kvanoenndetskalbety…kva er vel ein standard kubikkmeter mot ein STOR kubikkmeter liksom..uh…) GASS. Ekte, god, gammel (driiitgammel faktisk), naturlig, men ikkje minst, NORSK, gass. Og det er jo i og for seg fint, det. Så får me endelig gassa britane, tenkjer no eg. Poenget her er. Eg les på statoil sine nettsider at reservane våre i nordsjøen på gass er omtrent 3000 milliardar kubikkmeter gass. Korleis dei har målt det tør eg ikkje tenke på eingong… Eit kjapt reknestykke viser då at viss me lar britane suge gass alt dei orkar, så går me tomme for gass om 150 år. Hundreogfemti år tenkjer du – det er jo leenge til. Men neidu – me har allereie skrive ein kontrakt med gutta båys der borte på 50 år. Åi, serdudetja – Ola Nordmann har akkurat signert vekk 1/3 av sine potensielt mest verdifulle naturressursar. Og me får 2 kroner kubikkmeteren. Det blir, etter 150 år, 6000 milliardar kroner. Altså 6 billiardar kroner. På bok. Og der skal dei ligge, liksom..? Me har jo for steike saltande ikkje greid å bruke opp dei 1400 milliardane som ligg og ventar på oss i Oljefondet endå…fortell meg du som veit kva me skal med 6 billiardar til i Gassfondet? Nei no har det gått heilt over styr.
Kva skal me ta betalt? To kroner per (standard) kubikkmeter (målt med multimeter, kanskje, når eg tenkjer meg om. Standard multimeter mest truleg.) er jo ingen verdens ting for noko det er såpass begrensa mengder av? Det er etterspurde saker dette her! Nei, me må ta noko tilsvarande i betaling. Irland, foreksempel? Hm, det er sant, dei eig jo berre litt av Irland… Irlands Finnmark, på ein måte. Kva skal vel me med endå eit Finnmark? Der er det berre samar og tenåringar med frostbitt som går og kikkar etter forlengst ihjelfrosne russarar på den andre sida av elva. (Kan dei ikkje berre sette opp nokon kamera, liksom? Skal me verkeleg kaste vekk fleirfoldige milliardar oljekroner på å sende stakkarslege unge og til no håpefulle gutungar opp i snøen der for å leike gjømsel? Fuck that, sherlock.)
Me må ta noko verdifullt i byte. Men kva då? Har dei noko verdifullt? Noko me ikkje har her? Svaret er kanskje enklare enn du trur: ØL. Me lagar ein tovegskabel. Ein som importerar like mange standard kubikkmeter øl som me eksporterar standard kubikkmeter gass. Eye for an eye. Petroleum for a Pint, liksom. Ein slags stats-scrabble: “Hey, Stolenberg – whatdoyousay? I’ll trade you a P for a G. Let’s call it the P4G deal or something…yeah, a catchy thing like that. Well G8 was a big hit wasnt’t it? Lots of people came to see it, whatever it was…”
Så der har du løysinga. Billig gass til england, billig pils til norge. Viss dei skal få gass til to kroner kubikken så kan vel me få pils for samme mynt? Me har jo alt for mange pengar uansett korleis ein vrir og vender på det.
40 milliardar i året… kva var det eg høyrde på tv her før i kveld… to hundre og femti milliardar kroner for å bygge ut vegnettet i heile norge? Hm. Kor skal me finne slike pengar??? Nei spør du meg…
